Skip to content
Српскиот претседател Александар Вучиќ изјави дека Меѓународниот кривичен трибунал во Хаг сакал Ратко Младиќ да умре зад решетки. Тој увери дека доколку семејството сака Младиќ да биде погребан во Србија, државата ќе организира сè „на пристоен и достоинствен начин“.
За време на посетата на Осечина, Вучиќ коментираше за смртта на поранешниот воен водач на босанските Срби, кој отслужуваше доживотна казна затвор за геноцид и воени злосторства, а почина вчера, 27 август.
„Сега видовме дека Хаг сакаше Младиќ да умре зад решетки. Тие не сакаа генералот да умре во Србија, да умре каде што сакаше. Ова е антицивилизациско однесување, однесување без преседан и без оправдување“, рече Вучиќ.
Српскиот претседател посочи дека се испратени тимови за да помогнат со сите логистички прашања.
„Засега не можам да кажам ништо повеќе, бидејќи не сме добиле ништо од Хаг“, додаде тој.
Вучиќ, исто така, рече дека доколку семејството сака Младиќ да биде погребан во Србија, властите ќе соработуваат со организацијата. Според него, во оваа фаза нема официјални информации за ова прашање, а обвинувањата што се појавија се медиумски шпекулации.
Српскиот претседател, исто така, ја обвини меѓународната правда за двојни стандарди во испитувањето на злосторствата извршени за време на војните за време на распадот на Југославија.
„Сите оние што учествуваа во злосторства против Србите на територијата на Југославија беа ослободени“, рече Вучиќ, наведувајќи ги како примери хрватскиот генерал Анте Готовина и поранешниот командант на босанските сили во Сребреница Насер Ориќ.
Вучиќ, исто така, коментираше за претстојната пресуда против поранешниот косовски претседател Хашим Тачи. Тој рече дека според неговите информации, одлуката е закажана за 16 септември и предвиде дека Тачи ќе биде ослободен од повеќето обвиненија.
„Тие сакаат Западот да каже дека само ние сме виновни и дека треба да го прифатиме тоа бидејќи немало злосторства против вас. Српската крв не е ни важна“, рече Вучиќ.
Младиќ беше прогласен за виновен за геноцидот во Сребреница, најголемото масовно убиство во Европа по Втората светска војна. Злосторството е извршено во период од неколку дена во јули 1995 година во Сребреница и околните области.
Во 1993 година, Обединетите нации ја прогласија Сребреница за „безбедна зона“, чувана од лесно вооружен контингент холандски мировници. Сепак, градот останува опколен од силите на босанските Срби.
Во јули 1995 година, Сребреница беше освоена од Армијата на Република Српска под команда на генералот Ратко Младиќ. Паравоени групи, вклучувајќи ги и членовите на единицата „Скорпиони“, исто така беа вклучени во злосторствата.
Силите на босанските Срби систематски ги одвојуваа мажите и момчињата од жените, децата и старите лица. Над 8.000 Бошњаци, претежно мажи и момчиња, беа убиени подоцна. Во меморијалниот центар се наведени најмалку 8.372 жртви.
Телата беа закопани во масовни гробници. Многумина подоцна беа ископани со тешка опрема и преместени во секундарни и терцијарни гробови во обид да се сокријат трагите и обемот на злосторството.
Останките од поединечните жртви често се расфрлани на километри, што ја отежнува идентификацијата преку ДНК анализа. Процесот продолжува до ден-денес.
Меѓународниот кривичен трибунал за поранешна Југославија и Меѓународниот суд на правдата формално ги класифицираа злосторствата во Сребреница како геноцид.
Политичкиот лидер на босанските Срби, Радован Караџиќ, и нивниот воен командант Ратко Младиќ беа осудени на доживотен затвор за геноцид, злосторства против човештвото и воени злосторства.
Повеќе од 50 лица се осудени од меѓународни и национални судови за нивна вмешаност во геноцидот и други злосторства во областа на Сребреница. Нивните казни се вкупно околу 700 години затвор, од кои неколку се изречени доживотни казни.
